Cherish Magazine - Lifestyle

Mijn eerste gezamenlijke naaktervaring was eng…heel eng. Maar ja ik moest. En wat dan? Wegrennen?

Het begon allemaal toen ik wilde gaan sporten. Een vechtsport uitoefenen blijkt een dure hobby. Het is net zo duur als fitness(en dat is duur). Dus werd het een teamsport. Ik die altijd bang voor voetballende mensen was ging voetballen. Vriendlief en familie vonden het allemaal wel grappig. Janneke het voetbalveld op. Hoe het zou gaan wist niemand.

Ik had veel zin in mijn eerste ‘proeftraining’ maar niet in het vervolg. Er moest gedoucht worden: gezamenlijk. Nu heb ik vroeger nooit echt teamsporten gedaan waarbij dat nodig was, verder was ik preuts, aardig preuts zeg maar. Mijn huisgenoot had mijn vooraf al hartelijk uitgelachen. Achteraf lachte ze nog harder toen ik met grote verhalen thuis kwam: het viel namelijk best mee.

Twee jaar later kan ik hier heel hard om lachen. Het naakt douchen bleek echt geen reet voor te stellen. Jezelf iets leuks onthouden omdat er een klein ‘eng’ gedeelte bij zit is geen aanrader.
In het voetbal heb ik een enorme uitdaging gevonden omdat ik steeds beter en beter kan worden. Daarnaast heb ik er een superleuk team bij gekregen. Het gezamenlijk douchen is zelfs gezellig.
Ook is er nog een pluspunt. Naakt rondlopen is helemaal niet erg. Het is zelfs zo leuk dat ik het saunabezoeken waard vind. Al met al heeft hebben al deze dingen mijn zelfvertrouwen een leuk eindje opgekrikt en is een nieuwe uitdaging meer dan welkom!

Mocht de moraal van dit verhaal nog niet duidelijk zijn, bij deze: GO for it!

/// Janneke

Ja ik wil, heel erg ontzettend ontiegelijk graag!

Trouwen is in één woord GENIAAL. Als eerst natuurlijk de trouwdag. Deze dag draait om jullie en stiekem eigenlijk een beetje om jou. Want jij bent vreselijk overdressed in het wit gekleed en flaneert door het hele huis. Iedereen vind je mooi, iedereen wil heel dichtbij je zijn. En dan dat moment, jij bent nog bezig met je haar. De kapper plukt nog even aan je haar en loopt weg. Een paar minuten later staat hij daar, verbluft. Even staat hij stil in de deuropening. Hij is zichtbaar ontroerd. Jij kijkt in de ogen van de man die ontiegelijk veel van je houdt. Geen seconde twijfel je. Dat is ook niet nodig, want trouwen is geniaal.

De rest van de dag verloopt verrukkelijk. Al je beste vrienden en familie zijn aanwezig. Iedereen die je lief hebt is de hele dag om je heen. Er wordt ongelofelijk veel gelachen. Herinneringen boven gehaald en genante momenten vertoond. Het maakt je niet uit, want het is je trouwdag. Je gaat door tot de kleine uurtjes, want jij wil liever niet dat deze perfecte dag voorbij gaat.

En dan het huwelijk in één woord ONGELOFELIJK. Het is heerlijk om wakker te worden en in zijn ogen te kijken. Om samen te ontbijten. En wanneer je terug komt van je werk is hij daar weer. Maar ook als je een avondje weg wil met je vriendinnen is hij de laatste die zegt dat je niet mag gaan. Samen geniet je, steeds bij elkaar. Hij neemt je mee uit eten, hij koopt kaartjes voor je van een musical, hij wil met je naar de bioscoop. Alles is zo goed en fijn. Bijna onwerkelijk.

Natuurlijk zijn er duizenden mensen om me heen die anders beweren. Door hun eigen ervaringen, door wat ze om hun heen hebben gezien. Toch weiger ik daarin mee te gaan. En zie ik trouwen en het huwelijk als bovenstaand. Gewoon ONGELOFELIJK GENIAAL.

/// Nadia

Man`s best friend.

Een hond is -heel cliché, maar o-zo-waar- een vriend...

...die een deel van je leven beslaat, waar je mee opgroeit, die bij je in huis woont en het dan tóch nog elke dag leuk vindt om je te zien. Je honds kop op je schoot of een kwispeltje is al genoeg om je beter te voelen en rustig te gaan slapen.

Istar was een onwijs mooie maar verschrikkelijk ondeugende puppy die we aan ons gezin toevoegden toen ik 5 jaar was. Stoel- en tafelpoten moesten het ontgelden, net als het meeste van mijn barbies, echt alles werd als kluif gebruikt. Ze was een kruising tussen een labrador en een husky, waardoor ze niet dezelfde hoeveelheid beweging nodig had als een volle husky, maar wel net zo’n dikke vacht had en nog een vleugje jagersinstinct. Het was dan ook niet vreemd als we een kip of konijn in onze zandbak vonden als ze weer eens weg was gelopen.

Ze werd vaak voor wolf aangezien, met haar zwart-witte vacht en ijsblauwe ogen. Kinderen durfden niet dicht bij haar in de buurt te komen, bang dat ze aangevallen zouden worden (of hun konijnenknuffel verscheurd zou worden – groot gelijk) en volwassenen mompelden vaak iets in de trant van: “mooi beessie, die kun je leuk voor de slee zetten”.

Istar werd oud en kreeg steeds meer gebreken. Van een rondje rennen over de hei had ze dezelfde avond nog spijt, haar gewrichten kraakten en ze liep (bijna grappig) met behoorlijk stijve poten. Afgelopen maart is ze bij de dierenarts geweest, er werd een tumor in haar buik geconstateerd, maar ze had er geen pijn aan. Oordeel van de dierenarts: niet meer laten opereren, daar is ze al te oud voor. We moesten Istar voor zolang het nog duurde (hij schatte 2 maanden) maar verwennen.

Nu, 5 maanden later, zag Istar eruit als een straathond in een derdewereldland. Ze wilde niets meer weten van die heerlijke vlezige paté, witte bolletjes, rijst, Brinta-pap, boontjes en worteltjes die ze sinds maart op een (spreekwoordelijk) zilveren bordje kreeg opgediend.
Vandaag hebben we de dierenarts gebeld. Hij rausde het beruchte spuitje erin en toen was het afgelopen. Twee ontzettend lieve vrijwilligers van de dierenambulance condoleerden ons met het grote verlies en verzekerden ons dat we Istar een wereldleven hebben gegeven, want een middelgrote hond van 15 maakten ze niet vaak mee. Ze haalden haar weg, en nu ligt onze dikke jack russel Mikkie (die de laatste tijd haar eigen én Istars bak leeg had gegeten) op Istars plekje in de kamer.

/// Marie-Louise

Beste Geert,

Volgens de huidige peilingen ben jij de komende...

...verkiezingen de grootste partij.
De afgelopen Landelijke en Europese verkiezingen heb jij met jou partij iedereen verbaasd toen jullie uit het niets respectievelijk negen en vier zetels wonnen.
Je hebt keurig een aantal sluimerende kwesties aangepakt en keihard geoordeeld over de huidige maatschappij, gedurfd heb je gezegd dat de beschaving in ons land niet langer is. In de oppositie heb je de afgelopen jaren erg veel problemen aangekaart, blijkbaar heeft dat indruk gemaakt op mensen.
Ik heb niet op je gestemd, Geert. En ik zal ook nooit op je gaan stemmen. Ik geloof niet dat jij de oplossing bent voor al die problemen die je steeds opsomt. Om heel eerlijk te zijn, denk ik dat als jij met jou partij aan de macht komt de komende verkiezingen, dat ik me kapot schaam. Hoe moet ik als christen straks uitreiken naar mijn islamitische buurman, als mijn minister-president hard bezig is een vette kloof te boren tussen ons door populaire, ongenuanceerde en haatdragende oneliners te spuiten.
Maar dit is geen dreigbrief hoor. voor mij hoef je niet zo bang te zijn, Geert. Voor mij is al die beveiliging niet nodig. Ik zal die kleerkasten niet allemaal in elkaar slaan om vervolgens jou te pakken. Ik heb na al jou verdoemenispraat nog wel vertrouwen in de huidige maatschappij.

Ik dacht dat je dat misschien wel fijn vond om even te weten: dat er ergens in Nederland nog een hele beschaafde jongen rondloopt.

/// Lennaert

Rude-Tube

Op zondagavond wel eens Rude-tube gekeken?

Elke week een top 20 van de meest hilarische, gevaarlijke, achterlijke en meest bekeken filmpjes op YouTube. Elke week heb ik wel eens op de grond gelegen van het lachen, m’n handen vol afschuw voor m’n gezicht geslagen of met een opgetrokken wenkbrauw en plaatsvervangende schaamte zitten kijken. Het ging van onschuldig en onbewust grappig naar simpelweg sneu.
Een aflevering met dierenfilmpjes van de meest hilarische katten en honden, waarbij je gewoon hoopt ook ooit zo’n raar beest te krijgen die piano kan spelen, voetballen en koken tegelijk. Of grappige baby’s en kleine kinderen, die nog niet doorhebben dat ze zo grappig zijn dat ze later de schrik van hun leraren zullen zijn.

Deze afleveringen waren nog aardig onschuldig, maar vooral volwassenen zijn ráár! Echt, wat sommige mensen van zichzelf op het wereldwijde web zetten, ongelooflijk. Stel je eens voor dat je ineens je 300 kilo zware buurman in niet meer dan een tanga en een zonnebril ziet dansen. Het doel van deze meneer: mensen laten lachen. Lachen? Ik zat half kokhalzend voor de televisie! Of laat iemand je filmen wanneer je arm breekt tijdens het skateboarden en dan vooral nog even inzoomen op die rare knik in je arm die er normaal niet zit.

Maar het toppunt van walgelijkheid: filmen hoe jij, of iemand anders, een puist bij jezelf uitknijpt. Het filmpje dat ze lieten zien ging over een jongen die na wat biertjes zijn vrienden een scherp keukenmes gaf om zijn 3 cm grote puist op zijn rug te doen knappen. Wat daarna gebeurde zal ik jullie besparen, als jullie de komende week nog wat willen eten tenminste. Ik wilde dat filmpje aan een paar vriendinnen laten zien omdat ze me niet geloofden, maar toen ik het beruchte filmpje op wilde zoeken kon ik het niet vinden. Reden: er staan honderden uitknijpfilmpjes op YouTube! Wáárom denk je dat mensen het leuk vinden om te kijken naar hoe jij een puist uitknijpt, met alle (ranzige) gevolgen van dien?! Er stonden zelfs gefilmde reacties van mensen terwijl ze de uitknijpfilmpjes aan het kijken waren. Blijkt toch dat ik niet de enige ben die dat smerig vind.

Filmpjes van je rolschaatsende hond of zingende kat: okee. Filmpjes van je geniale kind die al kan fietsen, gitaarspelen en autorijden voor hij kan praten: top, hartstikke leuk. Filmpjes van jezelf terwijl je heel erg je best doet om Beyonce al dansend en zingend na te doen: prima, heb je alleen jezelf mee. Maar verder: ho, dat hoef ik echt allemaal niet te zien;)

/// Marie-Louise

Ja ik wil, heel erg ontzettend ontiegelijk graag!

Man`s best friend.

Beste Geert,

Rude-Tube

Studentenvoer